disputative
/dɪspjˈuɾətˌɪv/ adjTending to dispute.
adj Tending to dispute.
His disputative nature made him excellent in debate club but difficult in casual conversations.
(形容词) 好争论的;爱争辩的
他好争论的天性使他在辩论社表现出色,但在随意交谈中却难以相处。
(adjetivo) Que tiende a discutir.
Su naturaleza disputativa lo hacía excelente en el club de debate pero difícil en conversaciones casuales.
(adjectif) querelleur; chicaneur; disputeur; batailleur [Qui a tendance à contester ou à se disputer.]
Son naturel **disputative** faisait de lui un excellent membre du club de débat, mais difficile à supporter dans les conversations ordinaires.
(Adjektiv) streitsüchtig; streitlustig [dazu neigend, zu widersprechen oder Streit zu suchen]
Seine **disputative** Art machte ihn im Debattierclub erfolgreich, aber im lockeren Gespräch schwierig.
(形容詞) 議論や口論を好む傾向がある。
彼の議論好きの性格は、ディベート部では強みだったが、日常会話では厄介だった。
(adjetivo) argumentativo; contestador; polêmico; disputador [Que tende a discutir; argumentativo.]
Sua natureza argumentativa o tornava excelente no clube de debates, mas difícil em conversas casuais.
Related words
Get offline access, pronunciation, spaced repetition, and learning games:
Download Syntaxiom →